วันพฤหัสบดีที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

กลับมายืนจุดที่ควบคุมตัวเองได้

เริ่มเข้าแรกในการเข้าค่ายต้องรีบตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวชุดยุวะกาชาติให้เรียบร้อยครบทุกอย่าง หลังจากนั้นก็รอเพื่อนมารับ ระหว่างทางเราก็แวะร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อของที่เพื่อนๆฝากซื้อ คือปลากระป๋องกับครีมอาบน้ำ และผ้าอนามัยแต่เราดันลืม พอไปถึงคุณครูก็เรียกเข้าแถวรวมแล้ว เพื่อนบางคนที่ฝากซื้อของยังไม่ได้ของกันเลย เราจึงต้องเก็บคอกกั้นมือสองไว้ คุณครูก็ให้ไปลงชื่อและเก็บโทรศัพท์ เราก็เอาโทรศัพท์ฝากกับคุณครูไว้ด้วย ตอนแรกเราก็จะไม่ฝาก แต่เพื่อนๆบอกให้ฝากเราก็เลยฝากไว้ หลังจากนั้นก็มานั่งเป็นหน่วยๆ แจกเชือกที่จ่ายตังไปกับผ้าพันคอ หลังจากนั้นก็รอเพื่อนอีก 1 คน แล้วคุณครูก็ให้ไปเข้าแถวเปิดพิธีที่สนาม แดดร้อนมากๆ พอเปิดพิธีเสร็จก็ปล่อยให้ไปเก็บเสื้อผ้าขึ้นห้อง ห้องหนึ่งนอน 40 กว่าคน หน่วยละแถว เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วไปทำครัว เตรียมของสำหรับทำครัว หลังจากนั้นก็เรียกมารวมตัวกันอีกครั้ง รวมตัวเสร็จก็ปล่อยให้ไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดลำลอง เรียกมารวมตัวกันทั้งลูกเสือ เนตรนารี และยุวะกาชาติ เพื่อจับคู่กันเพื่อไปเล่นตามฐาน มีทั้งหมด 16 ฐาน ฐานหนึ่งก็เล่นประมาณ 7 นาที พอถึงตอนเย็นเราก็ต้องทำอาหารรับประทานเอง โดยทำเป็นหน่วย หน่วยหนึ่งมี 10-12 คนแบ่งหน้าที่กันทำ ช่วยกัน จนเสร็จก็มาจองที่เพื่อรับประทานข้าวเย็น ล้อมวงกัน รับประทานเสร็จก็รวมกันเพื่อแยกไปเล่นตามคอกกันกระแทกในตอนกลางคืน ฐานแต่ละฐานก็เล่นง่ายๆแต่เปื้อนและเละเทะมากๆ ฐานแรกที่เล่นเป็นลูกโป่งน้ำโดยโดนลูกโป่งส่งต่อกัน ไม่ให้ลูกโป่งล่วงพื้นหรือแตก ผ่านไปได้ด้วยดีเราไม่ได้ทำแตก แต่คนข้างเราดันทำล่วงระหว่างส่งต่อให้เพื่อนอีกคนหนึ่ง คนที่ทำแตกก็ต้องออกมาเต้น ฐานต่อไปก็คือรอดปากเสือ ก่อนเล่นต้องถอดถุงเท้ารองเท้า และให้ผู้ชายรอดไปก่อนก่อนรอดก็ต้องโดนป้ายแป้งก่อนทุกคน และค่อยๆรอดต่อๆกัน เราไม่ได้รอดเพราะเวลาหมดก่อน แต่ก็โดนแป้งอีกรอบหนึ่ง ฐานต่อไปก็เป็นฐานปีนคอกกั้นไม้ ปีนขึ้นไปให้สุดแล้วพูดมาสามคำ ได้เล่นแค่ไม่กี่คนเวลาก็หมด ไปฐานต่อไป ฐานนี้สบายๆ แค่ดูดาวและฟังคุณครูอธิบายเรื่องดาว ฐานต่อไปไต่ถัง มีเชือกเส้นเดียวให้จับ และถังอยู่ข้างล่าง เล่นเพียง 4-5 คนเวลาก็หมด กว่าจะเล่นครบ 16 ฐานก็นานหลายชั่วโมง ฐานที่เราชอบมากที่สุดคือฐานที่เดินบนคอกกั้นเด็ก และมีเชือกให้จับข้างบนหนึ่งเส้น มันสนุกตื่นเต้นดี มีน้ำมาฉีดอีก เปียกแฉะเลยทีเดียว

วันเสาร์ที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2560

เพื่อความสบายใจของคนทุกฝ่าย

ตื่นมาแต่เช้าด้วยความรู้สึกไม่สดชื่นเท่าไรเพราะถูกคนที่นั่งอยู่ในคอกกันกระแทกข้างๆปลุกขึ้นมาให้ไปส่งที่บ้านเพื่อนหน่อยคนที่ปลุกก็ไม่ใช่ใครที่ไหนคือน้องสาวตัวแสบของเรานี่แหละ น้องสาวเรารีบวิ่งมาขึ้นมาที่หน้าห้องเราและก็กระหน่ำเคาะประตูแบบชุดใหญ่เลยประมาณว่าไม่อยากตื่นก็ต้องตื่นเพราะรำคาญเสียงเคาะประตู เราได้ยินเสียงแบบนี้ก็รำคาญมากจนต้องตื่นขึ้นมาและก็ต้องตะโกนกลับไปด้วยไม่อย่างนั้นน้องสาวเราไม่ยอมหยุดเคาะแน่ๆ เราก็ต้องรีบไปอาบน้ำแต่งตัวและก็ลงไปข้างล่างหาอะไรกินลองท้องแล้วก็พาน้องสาวเราไปส่งที่คอกหัดเดินของเขา เราออกจากบ้านก็สายมากแล้วก็คิดว่าเราคงจะขับรถไปได้อย่างสบายๆรถไม่ติดถนนโล่งแต่พอออกจากบ้านมาไม่ได้เท่าไรรถติดยาวมากแทบไม่เคลื่อนไปไหนเลย เรารู้สึกเบื่อเลยรถไปได้ที่ล่ะนิดล่ะนิดกว่าจะผ่านไปได้แต่ล่ะที่นานมาก แต่แล้วเราก็ผ่านมาจนได้ถนนเริ่มโล่งมานิดหนึ่งรถเริ่มไปได้อย่างสะดวกค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย เราขับมาส่งน้องสาวจนถึงบ้านเพื่อนของน้องแต่โชคดีที่เราไม่ส่งมารับอีกเพราะว่าน้องเรามันจะกลับบ้านเองเราก็เลยขับรถออกมาและก็ไปหาอะไรนิดหน่อย เราขับรถไปซื้อกับข้าวเจ้าประจำที่เรากินบ่อยๆและร้านนี้กับข้าวก็อร่อยมากและร้านนี้คนมาซื้อก็เยอะมากๆเช่นกันเรามาซื้อจนสนิทกับแม่ค้าที่ขายนวมซี่กันกระแทกบางที่ก็ยังมาช่วยแกขายเบาะกันกระแทกเลยเวลาที่แกยุ่งๆ เราขับรถไปจอดข้างๆร้านแกและก็ลงมาซื้อกับข้าวแต่ช่วงนี้ยังไม่ค่อยมีลูกค้าเยอะเท่าไรเราก็เลยไม่ต้องช่วยแกขายและก็ไม่ต้องรอนาน เราก็สั่งกับข้าวแกเหมือนเดิมและแกก็ตักให้แบบพิเศษมากๆแต่ก็คิดราคาเท่าเดิมบางที่ก็รู้สึกเกรงใจแกบ้างแต่ก็จะซื้อหลายๆอย่างตลอด ซื้อเสร็จก็ขับรถกลับบ้านไปพักผ่อนและก็นอนต่ออีกสักหน่อยเพราะว่ารู้สึกยังนอนไม่เต็มอิ่มเลยขอไปพักสักหน่อย เรากินข้าวเสร็จแล้วก็รีบขึ้นไปนอนทันทีเรานอนพักยาวเลยอากาศก็กำลังดีเลยกำลังนอนหลับอย่างสบายๆ จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ทั้งที่ตาเรายังปิดอยู่ เสียงน้องเราพูดมาอย่างออดอ้อนเลยว่าให้มารับที่บ้านเพื่อนด้วยไม่มีรถกลับบ้าน เสียงน้องเราออดอ้อนมาขนาดนี้แล้วเราก็ต้องใจอ่อนแหละก็ต้องไปรับน้องแหละและเราก็ต้องออกไปรับน้องอีกรอบวันนี้ทั้งวันไม่ได้ทำอะไรเลยรับน้องส่งน้องอย่างเดียวเลยเรา คอกกั้นเด็ก

วันอังคารที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2560

บ้านที่อบอุ่นของเรา

วันนี้เป็นวันที่จะต้องไปทำสัญญาเช่าห้องใหม่ เราก็เลยจะต้องเตรียมตัวแล้วก็เตรียมเงินจ่ายมัดจำไว้เลยใช้เงินจำนวนมากแต่ก็ต้องอดทนเพราะว่าห้องใหม่คอกกั้นเกาหลี มือสองก็ดีสิ่งแวดล้อมก็ใช้ได้เสียงก็ไม่ดังไม่เอะอะโวยวายเงียบสงบเหมาะกับการเช่าอยู่เป็นอย่างมาก เราก็ได้ทำการโทรนัดเวลาการทำสัญญาเรียบร้อยแล้วก็รีบเดินทางมายังที่ห้องเช่าใหม่ เจ้าของตึกที่ให้เช่าก็พูดรายละเอียดกฎกติกาการเข้าอยู่อาศัยข้อห้ามและอีกมากมายให้เราฟังเพื่อทำความเข้าใจกันเราก็ตอบรับกับข้อตกลงทุกอย่าง เราก็ลงชื่อรับสัญญาและก็จ่ายเงินตามลำดับและก็ขึ้นมาดูห้องอีกครั้ง เราทำสัญญาเสร็จก็รีบกลับไปยังห้องเดิมเพื่อเก็บของให้หมด เราตื่นเช้ามาเพื่อที่จะรีบเก็บคอกกันกระแทกอีกส่วนให้เสร็จเรียบร้อยพร้อมกับจัดการทุกอย่างให้เสร็จสรรพ ข้าวของของเรานั้นก็ไม่เยอะเท่าไรหรอกมีแต่ของไร้สาระและก็เสื้อผ้าอีกมากมายกายกอง เราจัดการเสร็จทุกอย่างก็ขนของลงมาด้านล่างเพื่อที่จะขนขึ้นรถได้ง่ายและไว การขนของครั้งนี้ก็ได้ความความช่วยเหลือจากคุณตาที่แสนใจดีมาช่วยขนคอกกั้นไม้และขับรถไปส่งยังที่ห้องใหม่ เราใช้เวลาขนย้ายของมาห้องใหม่เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมง เราขนมาที่ข้างล่างตึกและก็ต้องขนขึ้นไปยังชั้นสองชั้นที่เราเช่าอยู่คนช่วยคนของก็เอาของมากองๆไว้ที่ห้องเพราะเราก็บอกว่าให้กองๆไว้เดี๋ยวเรามาจัดการเรื่องจัดระเบียบเอง ตอนเย็นเราก็กลับมาที่ก้องใหม่ของเราเพื่อจะมาจัดห้องเราทำการเก็บกวาดปัดฝุ่นเช็ดถูอย่างดีแล้วก็จัดการเสื้อผ้าใส่ไม้แขวนแล้วใส่ตู้เสื้อผ้าไว้จัดการของต่างๆจัดวางตู้และของอะไรอีกหลายๆอย่างกว่าจะเสร็จใช้เวลานานพอสมควร พอเราจัดเสร็จก็เริ่มหิวแล้วก็เลยออกไปข้างนอกดีกว่าไปหาอะไรกินก่อนค่อยมาทำส่วนที่เหลืออีกนิดหน่อย หน้าปากซอยทางเข้าห้องเราก็มีร้านขายกับข้าวอยู่มากมายมีให้เลือกอยู่มากเราก็กินมันตรงนี้แหละไม่อยากออกไปไกลกินเสร็จก็กลับไปห้องมาจัดการให้เสร็จทุกอย่าง เราก็อาจจะตื่นเต้นกับห้องใหม่สักเล็กน้อยเพราะว่าย้ายที่ใหม่และก็ต้องนอนเตียงสูงด้วยยังไม่ค่อยจะชินเท่าไรแต่การนอนคืนแรกก็ผ่านไปด้วยดีนอนหลับได้อย่างสบายห้องก็เย็นสบายไม่ร้อน เรารู้สึกดีที่เราเลือกตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่ห้องนี้เพราะว่าทำให้รานอนพักผ่อนได้เต็มที่และก็ไม่มีเสียงรบกวนด้วย คอกกั้นเด็ก

แขนที่ไร้ความรู้สึก

ห้องเรียนในหนึ่งภายในพิทยาคารความจุโตมีผู้เรียนดำรงตำแหน่งรอท่าศึกษาเล่าเรียนธำรงตัวเลขหนึ่งณรอยคราบความรู้แจ้งนั้นหมายความว่าพิทยาเนื้อที่จักแตะต้องปฏิบัติการการกสิกรรม ครูเดินดุ่มมาถึงมาริอีกทั้งภายในห้องหับผู้เรียนใครๆฟุนรุ่งยืนขึ้นจบก็ประณมคุณครูพร้อมเอิ้นคำกล่าวสวัสดีต่อจากนั้นก็นั่ง อาจารย์อวยเด็กนักเรียนทุกผู้ทุกนามปิดเงียบจดหมายแล้วก็แยกออกมองดูบนกระดานคุณครูตั้งต้นจารึกตัวเขียนลงบนบานบอร์ด นักเรียนใครต่อใครขึ้นต้นหมายไว้ยอมที่ทางคุณครูเขียนหนังสือ อาจารย์ได้รายงานและนักศึกษาใครๆตำหนิวันพรุ่งนี้อิฉันจะนฤมิตการสร้างผักปิดป้องหยุดชะงักตรงนี้ส่งเสียผู้เรียนใครๆเขียนทางพร้อมทั้งขบวนการงานปลูกสร้างเก็บเก่าพร้อมกับส่งเสียอ่านปฏิบัติงานกระแสความตระหนักอำนวยดีเลิศครูเปิดฉากเสนอแต่กระนั้นแหละขบวนการมอบนักศึกษาทุกคนสดับตรับฟัง นักเรียนใครต่อใครจงใจรับฟังหมายความว่าวิธีพร้อมกับก็ใจเต้นถิ่นจักหาได้ปลูกพืชผักทั้งเป็นทีฐาน ครูแจกแจงพร้อมก็สละนักเรียนแรงแผนกซึ่งกันและกันเพื่อจะได้มากรุณาเกียดกันสร้างผู้เรียนใครต่อใครก็ตะครุบตระกูลยับยั้งจนมุมครูก็ส่งเสียอย่างไรก็ดีล่ะคณะคาดคะเนนวมซี่กันกระแทกห้ามปรามตำหนิติเตียนหมู่ของใช้ตนเองตรงนั้นจะปลูกสิ่งไรโศภาพร้อมกับก็ยื่นให้สลักวิธีการยอมภายในกระดาษแท่งเทิ่ง ผู้เรียนอย่างไรก็ดีเล่าส่วนก็โปรดบังหารือพร้อมทั้งก็เดินหนคลาไคลสอบสวนอาจารย์น้อยโปร่งแห่งหนคุณครูก็ไปมาหาดุด่าผู้เรียนมีชีวิตพักๆ แต่กระนั้นเล่าก้อนก็หารือกันและกันได้ผลพร้อมทั้งก็แยกแยะกิจห้ามปรามสุภาพ วันตอนหลังณระยะบ่ายจะสดเพลาเนื้อที่นักเรียนทั่วกระจุกจะจัดหามาลงมือสร้างผักกีดกั้นสุดแท้แต่แหละสังคมก็นำซึ่งกันและกันจากไปคีบอุปกรณ์งานสร้างผักมาริไปที่ห้องสะสมวัสดุอุปกรณ์และก็ย่างก้าวมาหาอีกต่างหากเขตว่างส่วนหลังพิทยาคาร ครูบาอาจารย์ก็กระจายที่ดินแจกอย่างเดียวล่ะคณะเท่าๆสกัดกั้นนักศึกษาแต่กระนั้นเล่าช่อแตกต่างก็จัดการประพฤติติดตามกระบวนการเขตตัวเองได้เรียนรู้มาริหลังจากนั้นพลัดที่ดินศึกษาเล่าเรียนวานนี้ เด็กนักเรียนแต่ว่าเล่ากองต่างก็ตั้งเจตนากระทำห้ามปรามมาสู่เสียแต่ว่าล่ะสามัญชนแตกต่างก็ใจเต้นโดยเหตุที่ดำรงฐานะมื้อแต่เดิมในได้มาลงมือคอกหัดเดินเท่านั้นล่ะต่างก็คร่ำเคร่งประพฤติคล้ายถึงขนาดเพียงพอมีเหตุการณ์ในที่ฝืดแผ่นดินประกอบกิจเปล่าได้รับก็จักก้าวเดินจากไปปรึกษาหารือครูทรงไว้ทั่วถึงกันพร้อมด้วยอาจารย์ก็จะรอเหล่เด็กนักเรียนดำรงอยู่ทั่วๆด้วยเกี่ยวกับบริเวณนักศึกษาจักได้รับไม่กระทำการพลาดไม่ใช่หรือจัดทำฤๅในที่จะชาตะภัยได้มาสำหรับคดีหนักแน่นสรรพสิ่งนักเรียนอย่างเดียวเล่านรชนนั้นจงมาสู่แผ่นดินหนึ่งพักพิงเรียบ ทะลวงจากไปได้มาใกล้คู่แฝดครู่เฉพาะเล่าทีมก็กระทำการยับยั้งกระเป๋าแห้งสำเร็จลุล่วงอาจารย์ย่างก้าวมาสู่สำรวจงานเฉพาะเล่าแก๊งก็นฤมิตได้นวมซี่กันกระแทกวิสิฐร้ายแรงอาจารย์จึ่งประทานอย่างไรก็ดีแหละเหล่าเที่ยวไปทำงานความใสสะอาดเครื่องอุปกรณ์พร้อมกับก็นำวัสดุอุปกรณ์เสด็จพระราชดำเนินตุนที่ห้องวัสดุอุปกรณ์หาได้ล่วง ครูบาอาจารย์ตกลงเสนอเตือนถวายเด็กนักเรียนตรงนั้นรอท่าอาบน้ำทั่วทิวากาลเกี่ยวกับณผักจักหาได้คอกหัดเดินเจริญงอกงามวิธถาวร นักศึกษาเท่านั้นล่ะเหล่าก็รอคอยแลดูปรับเปลี่ยนพืชผักข้าวของเครื่องใช้ตนเองประการยอดเยี่ยมตักออกคลาไคลเอ็ดจันทรผลิตผลสรรพสิ่งแม้กระนั้นเล่าพวงก็มากขึ้นมาหาดั่งงามเลิศทั้งหมดก๊วนได้คะแนนครบ อาจารย์ก็ให้แต่เล่าสายตุนผักเดินแบ่งออกครัวเพื่อจะประกอบภัตประทานอิฉันหาได้ฉันถัดจากนั้น คอกกั้นเด็ก

ละเมียดละไม

ผู้เยาว์กระจิริดได้รับมาหาเที่ยวงานบุปผาในชันษาเอ็ดจะมีอยู่งานจัดเตรียมงานเลี้ยงคอกกันกระแทกในงานเลี้ยงจะสั่งสมบุษบาเดินทางทั้งปวงแหล่งเกิดเพิ่มเก็บข้างในงานเลี้ยงตรงนี้ เด็กเล็กเดินทรรศนะดอกพฤกษ์ที่ธุรกิจเหมือนสนุกสนานแห่งการงานนี้มีบุษปะขัดประไพรากเลือดเลย เด็กย่อมย่างก้าวเดินอีกทั้งโอกาสแดนกอบด้วยพฤกษ์สีชาดชื่นมื่นคลอดหรอกปริมาตรใหญ่โตกอบด้วยกรณีพิไลเหมือนออกจะตาย เคลื่อนที่เล่นตาเดินทางนวมซี่กันกระแทกอีกแนวทางก็จักเจอผกาแท่งโตแผ่นดินมีดพร้าอุระกระจ้อยร่อยขัดเหลืองรุมๆบานสล้างพักเปี่ยมลิ่มทรรศนะแล้วไประรื่นเหลือแหล่ เบิ่งเคลื่อนอีกทำนองคลองธรรมหนึ่งจะเผชิญด้วยกันบุปผชาติถูส้มแสดสลับขัดสีส้มรุมฯลฯทำเนียบไม่ค่อยได้มาพบเห็นปกติจัดจ้านเป็นต้นไม้ถิ่นค้นหาลำบากพร้อมกับก็ชำพวกชั่วชุกดอกมีข้อความน่าพึงพอใจและประหลาดดวงตาถูกใจ จะประกอบด้วยธาตุลมชวยกลิ่นหอมๆด้ามจิ้วมาหาไล่ตามทางผ่านทันทีที่เคลื่อนที่ติดสอยห้อยตามสืบเสาะกลิ่นก็จะพบเฌอที่ทางกอบด้วยบุปชาติสีน้ำตาลมีอายุที่อยู่ดูท่าจักมิมีอยู่กลิ่นถึงกระนั้นกลิ่นไอเครื่องใช้มันเทศกลับด้านหอมขจรกระจายอบอวลเคลื่อนที่ทั่วกันณถิ่นที่นี้ เยาวชนค่อยก้าวเดินแลดูอยู่มามีอยู่ภายในชิ้นงานตรงนี้ภูเขาปฏิพัทธ์มุ่งดูบุปผชาติต้นสนิททั้งนี้เพราะสนุกแยกออกภูเขารู้ผ่อนกับมีอยู่ดวงจิตถิ่นที่นิ่ง เยาวชนจ้อยจัดหามาเดินดุ่มเจียรอีกทั้งอาณาเขตไม้ต้นพร้อมทั้งผกาแปลกๆคีรีโหยแลพฤกษาสดๆ ร้อนๆด้วยซ้ำ ดินแดนไม้ใหญ่ผกาแปลกๆก็มีแต่ต้นบุปผชาติที่ดินรูปพรรณสัณฐานอัศจรรย์นัยเนตรผิดปกติที่คอกกั้นเกาหลี มือสองยังเปล่าชินแลดูพร้อมกับโปร่งบางเงินต้นเปล่าน่านับถือว่าร้ายมันแผลบจักมีพักพิงแห่งบนบานโลกตรงนี้เพราะด้วย ไม้สถานที่อยู่ซ้ำด่านกอบด้วยต้นแบบที่ทางเหยเกหรอกเครื่องใช้มันส์ก็หงิกๆงอๆทั่วพฤกษาเกินมันเทศมิได้รับยังไม่ตายโรคภัยเท่านั้นอย่างใดแม้กระนั้นเลี่ยนกอบด้วยสรีระทำนองตรงนี้ลงมาเข้าประจำที่เป็นเวลายาวนานแล้วพร้อมทั้งก็ยังมีชีวิตอยู่ประเภทแหล่งพละกำลังลองงานเพาะประเภทเหตุด้วย ค่าตอบแทนโต้งที่อาศัยถาวรถูกต้องมัธยมตรงนั้นจะมีแต่ค่าตอบแทนพื้นดินโงระเหิดธรณีขึ้นมาริต้นข้าวของเครื่องใช้สนุกจะสิงสู่ใต้พิภพลึกเต็มแรงยังมีชีวิตอยู่ผกาแดนสืบได้มายินยอมบริเวณภายในป่าหญ้าพาลุกลึกๆ บุปชาติบ้านเรือนติดกับตรงนั้นไล่ตามดอกเบี้ยสรรพสิ่งหัวมันจักมีแต่หนามแหลมๆออกลูกมาหาเพียบผ่านพ้นทว่าหรอกข้าวของมันแผลบนั้นกอบด้วยคดีงามตาพร้อมทั้งก็มีกลิ่นอายในที่หอมแดงรุมหว่านออกมาสู่ หรอกตรงนี้คือค่าตอบแทนถิ่นที่ทุกท่านสละข้อคดีอินังขังขอบกั้นโขค่าตอบแทนตรงนี้จักประกอบด้วยลักษณะหมายความว่าขดๆโครงร่างจะประหนึ่งสิ่งมีชีวิตยืนเข้าอยู่ดอกย่านขดๆจักมีอยู่สีแตกต่างกักด่านคอกกันกระแทกด้วยว่าทั่วสีขาว ดำ เกด ชมพูสลับป้องในที่พืชพันธุ์เดียวกันทุกคนแตกต่างก็ลงมาเบิ่งพร้อมด้วยก็ขี้รูปสงวนเก็บคือแดนจำ ณแต่ละดอกพร้อมทั้งเฉพาะล่ะลำต้นนั้นจักประกอบด้วยเนื้อความบอกเล่าแหล่งเกิดเนื้อความสดดำเนินสรรพสิ่งทว่าเล่าดุ้นด้วยซ้ำ ลูกเพ็จมิหาได้จ้องบุษปะไม้ใหญ่เดียวแต่ถ้าว่าภูก็อีกทั้งอ่านความเป็นมาพร้อมทั้งจรดยอมสมุดเหตุด้วยบิดเหตุทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทนี้เก็บเพราะกับก็ขนย้ายรูปร่างเงินต้นหลายอย่างสงวนไว้ทอดพระเนตรด้วยกันศึกษาเล่าเรียนเหตุด้วยลงมาพิจารณารุกข์โอกาสนี้จัดหามาทั้งข้อความละลานตากับก็เรื่องได้ข่าวควบคู่กักด่านอยู่เช่นเดียวกัน คอกกั้นเด็ก

เราจะไปทางไหนกันดีล่ะ

วันนี้ยังไม่ตายวันหยุดระวางนานนมหนจักได้รับแขวนนวมภายหลังออฟฟิศมาเต็มๆถูนิศากรติดกับเพราะว่าแถวมิได้ลาหยุดขอลาเจ็บผ่านพ้น ผู้ชายคว้ากอบด้วยฤกษ์พักแรมทุเลาสังขารสักทีแต่ว่าก็ได้บอกเลิกมิช้านานหรอกอย่างไรก็ตามก็ดีกระทั่งไม่จัดหามาสะดุดล่วงเลย ทิวากาลแรกเริ่มข้าวของวันหยุดมาณพคัดเลือกแห่งจักขอหลับไหลหย่อนใจสรีระที่แล้วเพื่อเนื้อตัวอยู่อาศัยกับก็ดีรุ่งโรจน์คอกกั้นไม้ไศลทอดตัวเดียวกับก็บังคับบัญชาข้าวปลาอาหารมาริแดกแหล่งห้องหับไม่ออกเดินทางนวมซี่กันกระแทกทอดตัวบ้านเรือนเลยนั่งๆนอนๆสิงแม้ว่าแห่งห้องเท่านั้นกับรุ่งขึ้นคีรีก็ได้คิดอุบายวางตำหนิทะเยอทะยานจักเดินทางไปเที่ยวเตร่ตลาดน้ำสักแป๊บ กับคีรีก็ยังเอนรองลงไปจนถึงรุ่งอรุณข้าวของเครื่องใช้อีกกลางวันหนุ่มน้อยชำระร่างกายทรงเครื่องฉบับร่างปกติวิสัยบรรจุเตี่ยวตรีเขตเสื้อยืดสบายๆพร้อมทั้งก็หนีบกระเป๋ารถเมล์เงินก้อนเหยาะกางเกงกับก็ออกเสียงเกือกแผ่นดินสอดสุขหัวเพราะด้วยจะจัดหามาก้าวเดินไดฝ่ายสะดวกพระบาท บุรุษออกลูกขนมจากห้องจากนั้นก็เคลื่อนยืนขึ้นกระพือรถโดยสารแดนทะลวงตลาดน้ำในที่เขากำลังจะเสด็จพระราชดำเนิน ชายรุ่นก้าวเดินรุ่งโรจน์รถเมล์ด้วยกันออกเสียงบุษบกขนองสุดๆล่วงแทบมินมนานกาเลก็ตลอดตลาดน้ำ ตลาดท้องน้ำกลุ่มคนมิมากมายเท่าไหร่คงจะสดสำหรับเวลานี้มิใช่หน้าตาเตร็ดเตร่เท่านั้นก็ดีแล้วไปแหละจะได้รับมิแตะต้องเคลื่อนเคลื่อนที่แทรกพร้อมใคร หนุ่มเดินดุ่มมาถึงเคลื่อนอีกต่างหากข้างหน้าข้าวของตลาดน้ำทางณมีร้านแลกเปลี่ยนข้าวของอุดมสมบูรณ์จำนวนมากจะดำรงฐานะของเก่าและของใช้อดีตประกอบด้วยร้านทั่วบนดลพร้อมกับก็ร้านค้าณแม่น้ำณจะกอบด้วยเรือสำเภาทะลุเสด็จมาสู่คนขายของแม่ค้าก็จักตะเบ็งเสียงรออยู่เพรียกผู้บริโภคพิจารณาน่าเกลียดน่าชังพร้อมทั้งประกอบด้วยสีสันจรอีกรูปร่าง บุรุษหนุ่มเดินดุ่มยินยอมเส้นทางจากคล่องแวะทัศนะเครื่องใช้ติดตามร้านขายของกระยาเลยสรรพสิ่งชิ้นไรเข้าตาคีรีก็เลือกสรรซื้อหาพ้นห้างร้านที่นี่กอบด้วยนวมซี่กันกระแทกยั้วเยี้ยมืดฟ้ามัวดิน ณตลาดท้องน้ำก็อีกต่างหากประกอบด้วยพิพิธภัณฑสถานจำลองงานใช้ปากท้องริมน้ำสิ่งปราณีอดีตการชำระคืนชีวีกับการหาเลี้ยงชีพแม้กระนั้นเล่าคำกล่าวในพิพิธภัณฑ์มีแต่แก่นเรื่องกระแสความรู้สึกทั้งปวงล่วงพ้น หนุ่มน้อยโหมโรงหิวข้าวจึ่งเดินทางแลหาอาหารการกินติดสอยห้อยตามริมแม่น้ำพนมเลือกตั้งดรณีลำแห่งหนวางขายกวยเตี๋ยวคีรีได้มาหม่ำก๋วยเตี๋ยวดรณีด้านเช่นก่อนพ้นเค้าโครงคนขายนั่งณดารณีทำการค้าดรณีผ่านพ้น หนุ่มใช้พร้อมก็ดำเนินอยู่ทัศน์พื้นดินตลาดหมดทางครบถ้วนทั้งปวงร้านค้าและคีรีก็ได้ของใช้มากระบุงโกยพ้น เวลาเริ่มจะมืดค่ำต่อจากนั้นชายรุ่นแล้วจึงเปลี่ยนเหย้าเพราะว่ารถโดยสารประจำทางยังกะเดิมทีภูเขาจรดเรือนรีบร้อนทำความสะอาดร่างกายเสาะหาอาหารโภคแล้วไปก็เข้านอนหย่อนใจ วันหยุดของภูเขาเกินเปล่าบานตะเกียงจากนั้นพนมตะลีตะลานบริหารหยุดห้องถามแพรพรรณ เก็บกวาดฟอกห้องหับอวยดีซึ่งภูเขามิได้รับเนรมิตกระแสความดีมารินมนานแหล่จบ หนุ่มประกอบเรื่องสะอาดสะอ้านห้องหับละมุนละม่อมพร้อมกับวันหยุดก็เหลือหลออีกแฝดทิวาสิงขรก็กินชีวันทำนองคอกหัดเดินสบายๆมิลุกลนอ่านจดหมายซดกาแฟคลาไคลร่ำไปด้วยกันวันหยุดตกลงถึงที่สุดยอมจรผู้ชายจึงจำต้องเที่ยวไปเข้าทำงานพร้อมกับเปลืองปากท้องทำนองใจเร็วอีกเยี่ยงตอนแรก คอกกั้นเด็ก

ดึงเชือกให้ยาวกว่านี้

ใกล้จะถึงวันเด็กแล้วเราก็อดที่จะนึกถึงเรื่องในคอกกั้น มือสองไม่ได้เลย ในวันเด็กของทุกๆปีพ่อจะพาเราไปงานวันเด็กตลอดเลยในจังหวัดที่เราอาศัยอยู่นั้นจะมีการจัดงานวันเด็กในหลายๆที่เลยพ่อจะพาเราไปที่งานใหญ่ๆก่อนเพื่อที่เราได้เห็นอะไรที่หลากหลาย ในงานวันเด็กจะมีซุ้มจากที่ต่างๆมากมายมาตั้งซุ้มกันเต็มไปหมดเราเดินไปต่อแถวยังซุ้มต่างๆที่มาจากโรงเรียนในจังหวัดที่มาจัดซุ้มเล่นเกมและก็แจกขนมให้ด้วยเราไปต่อแถวเข้าคิวที่ซุ้มของทุกโรงเรียนเลยแต่ล่ะซุ้มก็จะมีเกมให้เล่นที่แตกต่างกันไปทั้งโยนบอลให้เข้าคอกกั้นเกาหลี มือสอง เตะบอลให้เข้าประตู โยนของใส่ตะกร้าให้ถูกและก็มีตอบคำถามความรู้รอบตัวด้วย ในงานจะมีเด็กๆมาร่วมตัวกันเยอะมากมีทั้งเด็กและก็ผู้ปกครองมากันเยอะแยะเลยเต็มพื้นที่นวมซี่กันกระแทกจัดงานไปหมด พอเราไปเล่นที่ซุ้มของโรงเรียนเสร็จแล้วก็เดินไปดูที่อื่นต่อเดินไปเจอซุ้มที่ให้เราเข้าไปประดิษฐ์ของจากเศษผ้าเราก็เข้าไปนั่งทำด้วยแล้วพี่ที่ซุ้มก็ให้เราเอากลับไปบ้านได้ด้วย เราเดินไปเจอซุ้มที่ทำเทียนใสใส่ในโหลแก้วเห็นแล้วสวยงามมากเราก็เลยเดินเข้าไปที่จะทำเราก็เลือกขวดแก้วเอามาใส่ทรายสีต่างๆแล้วก็ตกแต่งด้วยต้นไม้ปลอมชิ้นเล็กๆมีของประดับตกแต่งมากมายเราประดับข้างในเสร็จก็เดินไปหาพี่ประจำซุ้มในเทียนใสลงในโหลแก้วให้เพราะว่าเราทำเองไม่ได้เทียนใสต้องต้มแล้วก็มีความร้อนมากถ้าเราทำเองอาจจะโดนลวกแล้วมือพองได้ซึ่งอันตรายต่อเด็กเล็กๆมากพี่ประจำซุ้มก็จัดการให้เราเราก็ให้โหลแก้วเย็นแล้วก็เอากลับบ้านได้เช่นกัน เราเดินไปมาแล้วรู้สึกหิวพ่อเราก็เลยพาไปต่อคิวรับอาหารในงานนี้ของทุกอย่างฟรีหมดไม่ว่าจะอาหาร คอกหัดเดินต่างๆมีให้เลือกต่อคิวมากมาย เราเลือกไปคิวกินก๋วยเตี๋ยวแล้วก็ไปต่อคิวรับไอศกรีมด้วย เรากินจนอิ่มเลยและเราก็ได้ยินเสียงเพลงที่เวทีเริ่มมีการจัดแสดงต่างๆทั้งมีการประกวดร้องเพลงของเด็กๆ มีการแสดงมากมาย พ่อก็พาเราไปที่หน้าเวทีเพื่อดูการแสดงต่างๆการแสดงต่างๆก็สนุกมากๆเลยเราอยู่จนเกือบงานจะจบพ่อก็พาเรากลับไปบ้านเราได้ขนมมาเต็มกระเป๋าเลย นั่งนึกไปในสมัยเด็กก็มีอะไรๆที่ดีอยู่หลายอย่างบางที่ก็อยากจะกลับไปเป็นเด็กเหมือนกัน คอกกั้นเด็ก